نورا کوچولو تو این مدت که مامانش مشغول بود و نمیتونست یا حوصله نداشت که براش بنویسه خیلی خیلی بزرگ تر شده............ کلمه های خوشگل میگه که میخوایم قورتش بدیم و خیلی خیلی شیطون تر شده.......

ماه سپتامبر ما رفتیم ایران  { تولد دو سالگی نورا رو  اونجا تو ایران گرفتم و فقط خانوادگی, ایشالله این دفعه حتما یه مهمونی بزرگ میگرم مثل همیشه} ولی از اونجا که نورا رو مهدکودک ثبت نامم کرده بودیم ده روزه برگشتم و نورا با شوق و ذوق زیاد رفت مهد کودکش.......... خدا رو شکر اونجا رو خیلی دوست داشت و حتی  از ترس این که نکنه روز بعد نبرمش مهد کودک نمیخواست از اونجا دل بکنه.......... صبحها باباش می بردش و برگشتنی من میاوردمش تا این که به طور اتفاقی ( از 6 اکتبر 2010) یه پیشنهاد کاری تو مدرسه ی خصوصی شد و منم همینطوری اتفاقی رفتم اونجا و باز هم همینطوری اتفاقی شدم معلم کلاسهای ١٠ و ١١ و ١٢ ... یعنی سه سال آخر دبیرستان برای اقتصاد و مدیریت بازرگانی و career و speech ...... خیلی دوست داشتنی بود دوباره درس دادن و سر وکله زدن با شاگردها و بعد یه مدت هم که به طور آزمایشی کار کردم و چندین بار هم سوپروایز شدم و کارهم مقبول بود قرارداد رو امضا کردم و این طوری شد که مششششششششغول شدم...

صبحها که بابایی نورا رو میبرد مهد کودک و بعداز ظهر هم میاوردش و بعد صبر میکرد تا من بیام و تو اون مدت هم غذاش رو میداد و لباساش رو عوض میکرد و بعد دوباره میرفت سرکار..

برای تاسوعا و عاشورا حدود یه هفته ای تعطیل بودیم و من هم تصمیم گرفتم که برم ایران و با نورا دو تایی رفتیم و تاسوعا و عاشورا هم اونجا بودیم کنار خانواده برای شش روز.......کم بود ولی خیلی خوش گذشت به خصوص که اگه  نمی رفتیم دیگه تا جولای مامان وقت نداشت که بره و به هر حال شش روز هم زود گذشت و ما هم برگشتیم..

اتفاق بد :: درست یه روز قبل از این که بریم ایران نورا کلید قفل چمدون که دوتا بود و با یه حلقه به هم متصل بودند رو قورت دادووووووووو داشت باهاش بازی میکرد و من هم داشتم پمپرزش رو عوض میکردم که یه دفعه رفت تو حلقش و من خواستم در بیارم که انگار رد شده بود و یه چند تا سرفه کرد و بعد هم رفت بازی کردن........... من و باباش بلافاصله لباس پوشیدیم و رفتیم بیمارستان و چند بار xray  و یه بار هم xray live  و مثل این که بعد نیم ساعت کلید رسیده بود به ته معده و یه دکتر هم منو خیلی ترسوند که اگه در نیاد و بلوکه بشه باید حتما عمل جراحی بشه و وای که من و حسین چه قدر ترسیدیم و خلاصه منم کلا گفتم نمیرم ولی حسین قانعم کرد که برم مسافرت و ایشالله که در میاد .......... هر چند بار تو پمپرزش نگاه میکردم که در بیاد و شب تاسوعا رفتیم برا عزاداری و تو هیئت شیر کاکائو هم زدم که مال هیئت شوهر خواهرم بود و از امام حسین خواستم که کمکم کنه و این کلید لعنتی در بیادووووووو روز عاشورا ساعت 9 صبح که نورا اجابت مزاج کرده بود ومنم با یاس داشتم تو پمپرزش نگاه میکردم دیدم که واییییییییییییییی اومده بیرون و شستمش و گذاشتمش تو کیسه و همه خوشحال شدن و به باباش هم زنگ زدم و اون هم خیلی خوشحال شده ... حتی مامان و بابام که نگاه میکردن به این کلید میگفتن این که خیلی بزرگه اصلا چه جوری از حلق بچه رد شده و از مقعد هم در اومده............. واقعا که خدا خیلی کمک کرد

دوباره برگشتیم سر کار و هوا هم خیلی سرد شده بود........ تو این مدت تو شرایط مختلف رانندگی کردن رو تجربه کردم ....... مه شدید و غلیظ, باران شدید مثل سیل که دو روز ادامه داشت, تگرگ , باران همراه با مه شدید که حتی فاصله ی ماشین تا ماشین جلویی تشخیص داده نمیشد و تو هر مورد شوهرم میگفت که میرسوندم و منم میگفتم که نه تو مراقب نورا باش و بیچاره بچه ام سردش میشه و من میرم و تو هم هر وقت بارون تموم شد برو............ چون به هر حال من میبایست ساعت 7 و نیم مدرسه باشم و فاصله ی خونه تا مدرسه هم زیاد بود و باید زود راه میافتادم و مسیر هم از یه بزرگراه پهن و درازه ولی خدار و شکر که هیچ اتفاق بدی نیفتاد به جز یه بار که جلوی مدرسه هم سیل راه افتاده بود و چون همه با ماشین میرفتن تو و بچه ها رو جلوی هر ساختمون پیاده میکردن  و منم که دیدم نمیتونم خودم برم با ماشین رفتم تو و یکی از بچه های کلاس 11 که هنوز تصدیق رانندگی نگرفته بود و از اونجایی که همه شون رانندگی بلد بودن تو اون بارون شدید لطف کرد و ماشین رو برد بیرون و منم بدون این که خیس بشم رفتم تو آفیس خودم و شاگردم هم خیلی ذوق کرده بود که ماشین معلمش رو رانندگی میکنه و همه ی شاگردام و معلما میگفتن الان ماشینت رو میزنه اینور و اونور ولی خدا رو شکر اتفاقی نیفتاد و بنده ی خدا هم خیس شد ولی خیلی خوشحال بود که من بهش اعتماد کردم و ماشین دستش دادم

تو این مدت هم مهد کودک نورا برای یه هفته گفتن که میخوان جای مهد رو عوض کنن و یه هفته شد یه ماه و منم تو این مدت خیلی  عذاب کشیدموووو یه هفته با من میومد مدرسه تو مهدکودک مدرسه و لی دلش مهد کودک خودش رو میخواست و دو هفته هم با بابا خونه بود و باباش شبها سر کار بود و صبحها هم از نورای شیطون مراقبت میکرد تا من بیام و بعد میخوابید و خلاصه خیلی بابا کمک حال مامان بود و خلاصه به هرحال این مدت هم تموم شد و نورا دوباره برگشت مهدکودکش و خدا رو  شکر دوباره دوست داشت بره مهد.

دخترم ماشالله الان خیلی کلمه های قشنگی میگه مثلا به من میگه مامی و باباش رو صدا میزنه بابا اُسین ( بابا حسین) ... کلمه های انگلیسی زیاد میگه مثل hi, bye, see you tomorrow, sit down, open cl ose, how are you, i am fine, short, long, و خیلی خیلی کلمه های دیگه و حسابی خوردنی شده ,,, اولا که میرفتم سر کار گریه میکرد حسابی ولی بعد یه دو هفته خودش بای بای میکرد و الان هم میگه مامان بوس بده و بعد هم بابای میکنه و در و میبنده.......... خیلی بابایی شده و اول که از خواب بیدار میشه سراغ باباش رو میگیره,,,,,,,,,, یه هفته است که باباش براش یه تخت دو طبقه گرفته که خود نورا هم انتخابش کرده بود و نورا هم بعضی وقتها اونجا میخوابه یا صبحها که تو تخت سابقش هست بلافاصله که بیدار میشه میخواد بره تو تختش و میگه بابا خریده و حبیبی بابا و خلاصه لاو میترکونه برا باباش...

از دوستای خوبم هم خیلی ممنون که تو این مدت منو فراموش نکرده بودن دوستون دارم